sabato 20 settembre 2025
venerdì 18 aprile 2025
Rrëfim i një gruaje që tradhëton ...
Oh, jo, thotë ajo, Ai merrej vetëm me punë dhe për mua s’gjente kurrë kohë. Natyrisht, sillte para në shtëpi, por unë nuk kisha nevojë vetëm për to. Në mbrëmje ulej në kolltuk dhe asgjë tjetër nuk pipëtinte veç televizorit, pastaj gjumi dhe mengjesi si çdo tjetër ... kështu jeta tonë dalngadalë u ngushtua sëtepërmi. Atëhere e kuptova se rëra po më rrëshqiste nga duart. Nuk më mbetej veç djegia e etapave dhe e di pse e bëra? sepse nuk desha të pendohesha më vonë. Në fillim të mungon kuraja ... hesht dhe hedh një vështrim hetues ... ndoshta nuk beson, por, ekziston vërtet ajo që shpesh e quajmë me tallje vrarje ndërgjegjeje, më vonë ndjen si të mpaken forcat, dhe akoma më vonë mundësia. E përfytyron se si ndodh, se ç’është adulterio? Si një tren që ikën me shpejtësi, ti kapesh në ecje e sipër, mund të ndodhë që treni të të heqë zvarrë dhe je një qenie e mjeruar, e mbaruar, por atë çast nuk e përfill, e vetmja gjë që dëshiron është të zbresësh diku, në një ndalesë të humbur ndoshta? oh, jo, s'pyet ku, mjafton të lëvizësh nga vendi, të ndryshosh ... Nganjëherë njeriu tradhëton për të ndjerë shijen e lirisë ... thotë.
Tutte le reazioni:
65Luan Banushi, Xhensila Thomai e altri 6357
Condividi
Iscriviti a:
Post (Atom)