L'essere virtuale

 Urojmë me teshtima, shendetin e politikaneve

Asnjelloj ndjenje pozitive (pohëse) nuk me shkakton kur shikoj politikanet tane qe hidhen e sperdridhen neper festa. Jo pse ata nuk duhet, jo pse ata nuk dine, jo pse atyre u eshte mohuar diçka e tille, (çmenduri) por, sepse ata jane ne gjendje te kercejne edhe nen tingujt e nje muzike te coptuar, (CACOFONIE?!) ku tingujt, notat muzikore, rrokullisen si guret e medhenj qe perroi i fryre nga ujra permbytese, ne vershim e siper, shkaterron vijat ndarese te pentagramit pas te ciles, perplasjet i shnderon ne kercitje gishtrinjsh!!! Apo eshte pershtypje kallp?
Asnjehere gjate historise kjo anasjelltesi perceptimesh nuk ka qene kaq e modes sa sot. (CROSSOVER?! Ku kryqezohen varret qe rreshqasin nga vendi me shtepite e njerzve!!! Parakalim?) Muzika ne sfond, nuk eshte ajo e gjithesise. Nje fshshshshsh, qe duhet ta degjojne veshet tane, as xhazi elektronik i Uranit, as jehona e tokes. Ne veshet tane mbrrijne tingujt sureale te Saturnit, zhurmerima e perzishme e unazave te tij qe ngushtohen me njera tjetren aq shume sa te kujtojne te vdekurit e Tiranes, ku varret e tyre nuk perbejne nje varreze por nje spekullim socio-politik: Percjellin idene e lirise demokratike qe gezojne te gjallet ne nje bote ku s'ka vend per te vdekurit. Apo sikunder shkruan Louis Araganon te "Denimi me vdekje": ... AFROJNE VARRET KAQ SHUME SA NE TE MOS SHIKOJME DHEUN ...
Tra lala...tralala...ne vend te logorise.
"But age with his stealing steps", thote nje varg kenge.
"Kohe me kembe vjedhesish"...perkthehet keshtu apo jo?
Ndersa ne sfond, ndoshta ne bedenat e kalase se Elsinorit, vegimi endet i shqetesuar. Diçka mermerit, diçka qe hokataret e sotem e shnderojne ne refren, e perseritin deri ne merzitje si nje namatisje, e, metej, e gjymtyresojne ne hapesiren e kohes,sajojne kimerizmin pa perbindeshin sepse keshtu mundesojne talljen e kallin friken si dikur te femijet me gogolin. (Jo shkrimtarin dhe shpirtrat e vdekur) Per njerzit, turmen, porositin te mbajne hudhra ne xhepa kunder qoftlargut, me mire se parate qe molepsin ...
"Kohe me kembe hajdutesh"...
Perbindeshin me koke luani, trup dhie, e bisht gjarpri ose ndoshta gjarprin si bisht, autore te te cilit jane, mundohen ta qesharakizojne duke e bere gjymtyre te nje lapsusi, ne gjendje te perligje ndryshimin e funksioneve te psiqikes te e kaluara historike!!! (Kur ndonjehere ka qene shumkembesh hajduti si sot?) Sepse keshtu nuk gjenden fajtoret e te ardhmes se deformuar qe vjen duke çaluar. Ne shoqerine e nje humori banal qe shikon çdo dite ne ekranet e TV dhe qurraviten nga elegjite e telenovelave turke kaq te njejta sa nuk pikasin permbajtjen e vertete. Tingellojne:
Shkaterrim... shurrim...(anasjelltas!) Shurrim...shkaterrim...
Elemente qe s'kane asgje te perbashket me lojrat e femijerise edhe me ato me te çuditeshmet, qe i zbuste fjalet si me magji dhe pastaj i trajtonte duke u dhene format e deshiruara pas te cilave zbaviteshim sinqerisht.
Shinte biu...(Binte shiu) Biqetartà - (Tartabiq.) etj etj.
Asgje e kesaj natyre ne nje "Kohe me kembe vjedhesish"...
Dielli u be miop duke kerkuar te shikoje çfare ndodh te ne.